program

Moskiewska elegia

The Moscow Elegy / Московская элегия
reż. Aleksander Sokurow
(spotkanie po pokazie: Jerzy Illg)
ZSRR 1986-87, 90’
film z napisami polskimi i angielskimi
bilety: 15 zł
Andriej Tarkowski
16 sie 2017
19:30
Dom Ludowy

Po pokazie spotkanie z Jerzym Illgiem, współautorem ostatnego wywiadu rzeki z Andriejem Tarkowskim.

Kto wie, czym jest Ojczyzna? Moją ukochaną Rosją - jak pisał w swoich listach o tęsknocie za krajem Szalapin, czy butelkami, słoikami, szmatami, całym tym bezcennym, wymownym śmietnikiem - o którym Tonino Guerra rozmawia z Andriejem Tarkowskim w drugiej elegii Sokurowa? Kiedy w 1984 roku reżyser realizował film o Szalapinie, często myślał i mówił o Tarkowskim, który właśnie wtedy opuścił Rosje i cierpiał z powodu rozstania z ojczyzną. Bez względu na to, gdzie rzuci go los, rosyjski artysta zawsze będzie cząstką swojego kraju. Pozostanie cząstką swojej ojczyzny, bez względu na to, co się w niej dzieje. Dlatego Moskiewska elegia jest naturalnym etapem w cyklu filmów ukazujących los i przeznaczenie artystów. W ujęciu Sokurowa historyczne przemiany tworzą tragiczne tło dla indywidualnych ludzkich podróży. 

Aleksander Sokurow:

Moskiewska elegia należy do cyklu Elegie, który zrealizowaliśmy w Leningradzkim Oddziale Produkcji Dokumentalnej (LSDF). Wspólnym mianownikiem tych filmów jest "elegijny nastrój"... W pierwotnym zamyśle Moskiewska elegia miała stanowić hołd złożony Tarkowskiemu z okazji 50. urodzin, jednak z powodu nieporozumień w Radzieckim Związku Twórców Kinematografii, co do stylu i treści tego filmu, na długi czas zawieszono jego produkcję. Film jest subiektywną impresją na temat osobowości wielkiego reżysera i jego losu w kontekście Historii. Dodam jeszcze,że staraliśmy się znaleźć jak najbardziej ludzkie, bezpośrednie podejście do indywidualności Tarkowskiego i pamięci o nim. Nakręcone zdjęcia traktowaliśmy z szacunkiem, pieczołowitością, czułością. Nie mieliśmy ambicji ukazać wszystkich aspektów życia i dokonań twórcy. Chcieliśmy pokazać, co zostawił po sobie w ojczyźnie i co się działo z nim w tych latach, kiedy musiał pracować na Zachodzie.

opracowanie: Aleksandra Tuczinskaja

Aleksander Sokurow

Urodził się na Syberii w 1951 roku. Ukończył studia historyczne, a następnie rozpoczął pracę w jednej z wytwórni WGIKu. Zaprzyjaźnił się tam z Andriejem Tarkowskim. Większość jego wczesnych filmów była zakazana przez sowiecką cenzurę. Zdobył uznanie na świecie wraz z filmem Matka i syn (1996). Potem wyreżyserował jego suplement - obraz Ojciec i syn (2003). Sukorow stworzył również tetralogię na temat wielkich tyranów XX wieku: Moloch (1999) o Hitlerze, Cielec (2000) o Leninie, Słońce ( 2004) o cesarzu Hirohito oraz Faust (2010), za którego otrzymał Złotego Lwa w Wenecji. Wielki sukces osiągnął jego jednoujęciowy film Rosyjska arka ( 2002).

Wybrana filmografia:

1978 Smutny głos człowieka / Odinokoj gołos cziełowieka

1985 Elegia / Elegija

1987 Moskiewska elegia / Moskowskaja elegija / The Moscow Elegy

1990 Drugi krąg / Krug wtoroj / The Second Circle

1997 Matka i syn / Mat i syn / Mother and son

1999 Moloch / Moloch

2002 Rosyjska arka / Ruskij kowczeg / Russian Ark

2003 Ojciec i syn / Otiec i syn / Father and son

2004 Słońce / Sołnce / The Sun

2007 Aleksandra / Alexandra

2010 Faust

reżyseriaAleksander Sokurow
(spotkanie po pokazie: Jerzy Illg)
scenariuszAleksander Sokurow
zdjęciaAleksander Burow, Andriej Najdenow
obsadaAndriej Tarkowski, Tonino Guerra, Aleksander Sokurow
produkcjaLDFS (Leningrad Documentary Film Studio)
językrosyjski, włoski

Zobacz także